Ερχομός..

Καλώς ήρθες Οκτώβρη,


    Φόρεσες και πάλι τον μακρύ χαλκοχρυσοκίτρινο μανδύα σου,τα μαλλιά σου είναι βρεγμένα από την βροχή που έφερε ο ερχομός σου...ξαφνικά είδα τα μάτια σου,αχ αυτά τα μάτια σου...είναι τόσο μελαγχολικά,μεγάλα και ζεστά..Πως καταφέρνουν να κρύβουν κάθε πίκρα και στεναχώρια ..

  Ξέρω πως λυπάσαι,λυπάσαι που έφυγε το Καλοκαίρι,άραγε σε ποιο μέρος έχει κρυφτεί?
Τα δάκρυα σου μούσκεψαν την γη και την ψυχή μου,ξεφυσάς και πέφτουν τα φύλλα των δέντρων..εκείνα πάλι στέκονται αγέρωχα σε κάθε πέρασμα σου..Πάρε μαζί σου και τις λύπες μου,ξέπλυνε τες στο πέρασμα σου.

 Κρύψε την μελαγχολία σου αγαπημένε μου,έχεις να δώσεις στον κόσμο τόσο όμορφα χρώματα,ακόμα και μέσα στην συννεφιά σου καταφέρνεις να κρύβεις ελπίδες και όνειρα..
Ας τα ζωγραφίσουμε λοιπόν με τα χρώματα όλων των εποχών,κρατήστε στην ψυχή σας τη ζεστασιά του Καλοκαιριού,το άρωμα των λουλουδιών της Άνοιξης και χαρείτε την ομίχλη που θα φέρει ο Χειμώνας.

Μεγαλώνουν οι νύχτες,πάλι θα κοιμηθώ στο στρώμα σου...
Ας ξυπνήσω με το άρωμα σου..




        καλώς ήρθες λοιπόν..