Φωτεινό αστέρι

 Φέτος πάλι στόλισα το πράσινο δέντρο μας,στη αγαπημένη σου γωνία..

Λαμπιόνια κρέμονται σε κάθε του άκρη,στολίδια και ευχές κάτω από τα κλαδιά του

Ευχές δέχεσαι για τη νέα χρονιά,ζήτησες κρυφά από τον Άη Βασίλη να σου φέρει αυτά που δεν ζητάει κανένας ενήλικας, κράτησες τη δική σου στολή κρυμμένη στη ντουλάπα μου,άραγε τι δώρο μου έδωσες; 

Ευχές θα σου δώσω και εγω,θα φορέσω τη καλύτερη χριστουγεννιάτικη φορεσιά μου,θα σου στρώσω το εορταστικό τραπέζι,θα πάρουμε δώρα θα δώσουμε ευχές..

Κάτι λείπει ωστόσο,το άστρο στη κορυφή ποιος θα το ανάψει; 

Χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό αγαπημένη μου λες,το φωτεινό άστρο άναψε όλα τα δέντρα του κόσμου

Καλά Χριστούγεννα σε όλους μας

Είθε το φως της αυγής να σε γεμίσει ευχές για πολλά χρόνια κάτω από το ίδιο άστρο

🎄

Χρονική (απ) αλλαγή

 Χθές ηθελα να δω μέχρι που θα φτάσεις για να με βρεις..

Χθές ηθελα να μετρήσω τις στιγμές και όχι τα λεπτά

Χθές έμαθα την διαφορά τους..

Σημερα ζω κάτι διαφορετικό από αυτό που μου έδειξες,δεν θέλω αλλαγές.

Σήμερα φαίνεσαι διαφορετικός,σαν να ακολουθείς τις συμβουλές μου

Σήμερα άλλαξα και εγώ,πλέον δεν θέλω να με φτάσεις ...για αυτό άλλαξα το χρόνο μου ,να μην φτάνει κανένας τις αλλαγές μου..

Εσύ ,ακόμα ίδιος έμεινες..χθες ,σήμερα και τώρα

Απαλλάχτηκα 

Ατελείωτο ταξίδι

 Το ταξίδι σου ξεκίνησε χωρίς χάρτη ,χωρίς οδηγίες..ανέβηκες στο αμάξι σου με ένα μισογεμάτο σακίδιο και ενα χαμόγελο..

Το ταξίδι σου συνεχίζεται σε ένα άδειο δρόμο μέσα στο λιοπύρι και μισό ντεπόζιτο να σε πάει κάπου κοντά ,αλλά εσύ αποφασίζεις να χαλάσεις όλα τα λεφτά σου για εκείνο νησί που δεν έχει αποτύπωμα στο χάρτη του κινητού σου..

Συνεχίζεις να οδεύεις σε ένα άγνωστο δρόμο,σε προσπερνάνε γνωστοί και άγνωστοι ζητώντας από εσένα πορεία..

Σε ακολουθώ στο ταξίδι σου ,με το δικό μου γεμάτο ντεπόζιτο και αναμνήσεις από εκείνο τον δρόμο που πέρασα σε μια άλλη ζωή,ζητά μου οδηγίες λοιπόν

ξέρω που πάμε !

 

Καλοκαιρινή Λήθη

 Φέτος το καλοκαίρι λέγανε ότι θα έχει καύσωνες..εσύ δεν το χρειάζεσαι

Φέτος το καλοκαίρι λέγανε ότι θα κάψουμε ότι δεν μας ανήκει..εσύ δεν το χρειάζεσαι

Φέτος το καλοκαίρι λέγαμε για διακοπές κάπου στο άγνωστο..εσύ δεν το χρειάζεσαι 

Ξέχασα το καλοκαίρι εκείνο,εσύ δεν τα χρειάζεσαι εγώ τα έκανα πράξη όλα αυτά που εσύ έλεγες ότι δεν θέλεις

Εεε,το καλοκαίρι δεν τελείωσε ..ξέχασες;

Χορεύουμε;

 Με ρώτησες μια μέρα ποτέ θα σε πάω για χορό..εν τω μεταξύ ξέχασες πόσο άτσαλος εισαι.

"Δύο αριστερά πόδια σε ένα τεράστιο κορμό" αυτό έλεγες πάντα και γελούσαμε μαζί..

Θα χορέψουμε,σε μια νύχτα με πανσέληνο δίπλα στη θάλασσα..δίπλα από τη αλμύρα της και το τσιγάρισμα της φωτιάς ,αυτή η φωτιά καίει χρόνια και ο χορός μας κρατάει για δέκα ζωές..

Άγαρμπα σε αγάπησα ,άτσαλα με κρατούσες ..άλλα ο χορός μας κρατάει αιώνια

Λοιπόν,χορεύουμε;

Κάποτε στη πανσέληνο

 Εχθές το βράδυ γύρισα να σε κοιτάξω και έλειπες ,το αποτύπωμα του κορμιού στα σεντόνια μου θύμισε κάτι πίνακες που βλέπαμε και θαυμάζαμε μαζί στα μουσεία που με ετρεχες πάντα σε διακοπές μας..

Τι ποίηση να γράψω για σένα και αυτά τα σεντόνια; Τσαλακωμενα στέκουν πάνω στο κρεβάτι που γέρνει από τη πλευρά σου γιατί γυρίζεις σαν σβούρα..

Τι ποίηση να γράψω για το φεγγάρι που είναι σε οίστρο; Μπας και είχε πανσέληνο πάλι και σε κάλεσε η θάλασσα; 

Σταμάτησε η ποίηση όταν έφυγες; Ναι οι λέξεις αφαιρέθηκαν από τα κιτάπια μου ..η μελάνη στέγνωσε πίσω από τον ισκιο της πανσελήνου ,κρύφτηκες και εσύ..

Σταμάτησαν τα ποιήματα,σταμάτησα και εγώ να ονειρεύομαι ..

Ποίημα για τη Μιμή

 Άνοιξε το παραθύρι σου..άντε ξύπνα!

Ο κόσμος δεν θα περιμένει εσένα Μιμή μου,χθες πάλι δεν έκλεισες τη πόρτα σου...είδα τα ίχνη των σανδαλιών σου στο ξύλο

Που σουρτουκευες; Η μάνα σου το ξέρει; Ααα κατάλαβα τι έκανες πάλι,την κλειδαριά τούτος την έσπασε για να εχει λόγο να λέει "θα την φτιάξω" ;

Αχ αν το μάθει η γειτονιά θα έρχονται για κεράσματα και ευχές...

Σήκω μιμικακι μου ,έχει λιακάδα έξω..θα αφήσω τη πόρτα ανοιχτή ,το υπόσχομαι..

Διάθλαση

 Πέφτει βροχή στο αυτοκίνητο σου..από χθες σκέφτεσαι πως μετακινείσαι συνέχεια από πόλη σε πόλη χωρίς χάρτη και οδηγίες ..

Κοιτάς την αντανάκλαση σου και απορείς πως μπορείς να γυρίζεις πλάτη συνέχεια σε εκείνη που σε μεγάλωσε.

Το φως του Φαναριου σύντομα σου έδειξε τον δρόμο της επιστροφής ..αλλά εσύ τυφλώθηκες από το είδωλο σου στον μικρό καθρέφτη,εκείνον που βάφεται η αδερφή σου πριν φύγετε,δεν άντεξες να κοιτάξεις πίσω σου αυτή τη φορά..

Είσαι σίγουρος ότι ακολουθείς το φως σου ή χάθηκες πίσω από τη γραμμή..