Χρωμάτισε με..

Με ξύπνησε το πρωί το χρώμα του ουρανού και μάντεψε...Είχε τον χρωματισμό των ματιών σου,πήρα αυτόματα την πρώτη δόση από τον καφέ σου και ασυναίσθητα άρχισα να χρωματίζω την μέρα μου μέσα από την δική σου παλέτα.

 -Γκρίζο,γαλάζιο,βαθύ μπλε...
Εκείνο του ωκεανού που όλες οι σκέψεις με πνίγουν αργά και βασανιστικά μέσα του

 -Κοραλλί,κόκκινο,πορφύρα...
Εκείνο του ασίγαστου πόθου για σένα που δεν έπαψε ποτέ να καίει μέσα του η φλόγα,υπομένει και επιμένει και εκείνος σε ένα γυρισμό σου

 -Μαύρο κατράμι,το χρώμα της ψυχής μου..
Κάηκε ολοσχερώς η δόλια από την μέρα που η φωτιά σου πέρασε μέσα της

 -Λευκό,της αγνότητας
 -Λευκό,της παντοτινής αγάπης που σε τυλίγει κάθε στιγμή που περνάς και ακουμπάς την πόρτα της καρδιάς μου..Όλα είναι όπως τα άφησες

Χρωματίζεις την ζωή μου,χρωμάτισα όλες τις μουντζούρες σου και πήρα λίγο από την μαγεία του ουράνιου τόξου

Και μην ξεχάσω να σου πω,να μην αργήσεις...
Μόλις έφτιαξα την γέφυρα να περάσεις στην μεριά μου,
απλά διάλεξε το χρώμα και εγώ θα το φτιάξω.

Καλησπέρα