Χθές ηθελα να δω μέχρι που θα φτάσεις για να με βρεις..
Χθές ηθελα να μετρήσω τις στιγμές και όχι τα λεπτά
Χθές έμαθα την διαφορά τους..
Σημερα ζω κάτι διαφορετικό από αυτό που μου έδειξες,δεν θέλω αλλαγές.
Σήμερα φαίνεσαι διαφορετικός,σαν να ακολουθείς τις συμβουλές μου
Σήμερα άλλαξα και εγώ,πλέον δεν θέλω να με φτάσεις ...για αυτό άλλαξα το χρόνο μου ,να μην φτάνει κανένας τις αλλαγές μου..
Εσύ ,ακόμα ίδιος έμεινες..χθες ,σήμερα και τώρα
Απαλλάχτηκα
Το ταξίδι σου ξεκίνησε χωρίς χάρτη ,χωρίς οδηγίες..ανέβηκες στο αμάξι σου με ένα μισογεμάτο σακίδιο και ενα χαμόγελο..
Το ταξίδι σου συνεχίζεται σε ένα άδειο δρόμο μέσα στο λιοπύρι και μισό ντεπόζιτο να σε πάει κάπου κοντά ,αλλά εσύ αποφασίζεις να χαλάσεις όλα τα λεφτά σου για εκείνο νησί που δεν έχει αποτύπωμα στο χάρτη του κινητού σου..
Συνεχίζεις να οδεύεις σε ένα άγνωστο δρόμο,σε προσπερνάνε γνωστοί και άγνωστοι ζητώντας από εσένα πορεία..
Σε ακολουθώ στο ταξίδι σου ,με το δικό μου γεμάτο ντεπόζιτο και αναμνήσεις από εκείνο τον δρόμο που πέρασα σε μια άλλη ζωή,ζητά μου οδηγίες λοιπόν
ξέρω που πάμε !
Φέτος το καλοκαίρι λέγανε ότι θα έχει καύσωνες..εσύ δεν το χρειάζεσαι
Φέτος το καλοκαίρι λέγανε ότι θα κάψουμε ότι δεν μας ανήκει..εσύ δεν το χρειάζεσαι
Φέτος το καλοκαίρι λέγαμε για διακοπές κάπου στο άγνωστο..εσύ δεν το χρειάζεσαι
Ξέχασα το καλοκαίρι εκείνο,εσύ δεν τα χρειάζεσαι εγώ τα έκανα πράξη όλα αυτά που εσύ έλεγες ότι δεν θέλεις
Εεε,το καλοκαίρι δεν τελείωσε ..ξέχασες;
Με ρώτησες μια μέρα ποτέ θα σε πάω για χορό..εν τω μεταξύ ξέχασες πόσο άτσαλος εισαι.
"Δύο αριστερά πόδια σε ένα τεράστιο κορμό" αυτό έλεγες πάντα και γελούσαμε μαζί..
Θα χορέψουμε,σε μια νύχτα με πανσέληνο δίπλα στη θάλασσα..δίπλα από τη αλμύρα της και το τσιγάρισμα της φωτιάς ,αυτή η φωτιά καίει χρόνια και ο χορός μας κρατάει για δέκα ζωές..
Άγαρμπα σε αγάπησα ,άτσαλα με κρατούσες ..άλλα ο χορός μας κρατάει αιώνια
Λοιπόν,χορεύουμε;
Εχθές το βράδυ γύρισα να σε κοιτάξω και έλειπες ,το αποτύπωμα του κορμιού στα σεντόνια μου θύμισε κάτι πίνακες που βλέπαμε και θαυμάζαμε μαζί στα μουσεία που με ετρεχες πάντα σε διακοπές μας..
Τι ποίηση να γράψω για σένα και αυτά τα σεντόνια; Τσαλακωμενα στέκουν πάνω στο κρεβάτι που γέρνει από τη πλευρά σου γιατί γυρίζεις σαν σβούρα..
Τι ποίηση να γράψω για το φεγγάρι που είναι σε οίστρο; Μπας και είχε πανσέληνο πάλι και σε κάλεσε η θάλασσα;
Σταμάτησε η ποίηση όταν έφυγες; Ναι οι λέξεις αφαιρέθηκαν από τα κιτάπια μου ..η μελάνη στέγνωσε πίσω από τον ισκιο της πανσελήνου ,κρύφτηκες και εσύ..
Σταμάτησαν τα ποιήματα,σταμάτησα και εγώ να ονειρεύομαι ..
Άνοιξε το παραθύρι σου..άντε ξύπνα!
Ο κόσμος δεν θα περιμένει εσένα Μιμή μου,χθες πάλι δεν έκλεισες τη πόρτα σου...είδα τα ίχνη των σανδαλιών σου στο ξύλο
Που σουρτουκευες; Η μάνα σου το ξέρει; Ααα κατάλαβα τι έκανες πάλι,την κλειδαριά τούτος την έσπασε για να εχει λόγο να λέει "θα την φτιάξω" ;
Αχ αν το μάθει η γειτονιά θα έρχονται για κεράσματα και ευχές...
Σήκω μιμικακι μου ,έχει λιακάδα έξω..θα αφήσω τη πόρτα ανοιχτή ,το υπόσχομαι..
