Ο Τολμών Νικά..

-Πόσο θάρρος χρειάζεται η ζωή....

-Άραγε γεννιόμαστε θαρραλέοι ή γινόμαστε?

  Όχι,αλλά ο τρόπος που μεγαλώνουμε παίζει σπουδαίο ρόλο στο πόσο Θαρραλέοι θα γίνουμε..Αν σαν παιδιά οι γονείς,σας επέτρεπαν να δοκιμάζετε νέες εμπειρίες και να κάνετε λάθη,έχετε μεγάλες πιθανότητες να μην φοβάστε να τολμήσετε..

  Πολλοί ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι,παιδιά που μεγάλωσαν σε υπερπροστατευτικό περιβάλλον δείχνουν φοβίες ακόμα και όταν ενηλικιωθούν.

Η συζήτηση μαζί με την επιβράβευση,την πειθώ και την ανάπτυξη κατάλληλων προτύπων είναι εξαιρετικά χρήσιμα όπλα για τους γονείς.

  Οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν ο Τολμών Νικά..Κατά πόσο ισχύει με τα σημερινά δεδομένα που επικρατούν?

Κακά τα ψέμματα,κάθε νέο ξεκίνημα στη ζωή μας είναι φοβικό και άγνωστο..Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να επιδείξουμε θάρρος και να έχουμε Θετική σκέψη.

Το Θάρρος είναι το αίσθημα που πρέπει να βγάλουμε στην επιφάνεια αν θέλουμε να αλλάξουμε διάφορα πράγματα στην ζωή μας.Όποιος δεν σκοπεύει να ξεπεράσει εαυτόν,όποιος δεν αντέχει να δοκιμάσει κάτι νέο,δεν μπορεί να δει επιτυχημένες αλλαγές στη ζωή του.

    Ο θαρραλέος άνθρωπος,έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει εφόσον τολμήσει να σκεφτεί πρωτοποριακά και να δοκιμάσει τις δυνάμεις του..

  Ωστόσο,όταν το θάρρος που επιδεικνύει δεν συνοδεύεται από λογική επεξεργασία μετατρέπεται σε Θράσος και το άτομο είναι πολύ πιθανό να ριψο-κινδυνεύσει και να αποτύχει.

  

-Πως όμως θα αλλάξουμε την ζωή μας όταν δεν ξέρουμε από που να αρχίσουμε?

   Το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνουμε είναι,να αναλάβουμε την ευθύνη της ζωής μας και να μην δεχόμαστε παθητικά το "όπως πάει και ότι φέρει η ζωή"..

Χωρίς αγώνα για αυτά που θέλουμε,δεν μας χαρίζεται τίποτα..

Δοκιμάστε και σταματήστε για κάθε τι που σας συμβαίνει να γκρινιάζετε λέγοντας "έτσι είμαι δεν θα αλλάξω".

  Κάθε μικρή αλλαγή συνοδευόμενη από θετική σκέψη και πίστη στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα,θα επιφέρει κίνητρο.,..κίνητρο να είστε περισσότερο Θαρραλέοι και Τολμηροί,είτε αυτό αφορά αποφάσεις για αλλαγή γκαρνταρόμπας/δουλειάς/κοινωνικών επαφών,είτε απλά για να δοκιμάσετε τις αντοχές σας και πόσο μακριά είστε διατεθειμένοι να φτάσετε προς χάριν βελτίωσης της ζωής σας.

  Χρειάζεται λοιπόν να σκεφτούμε τις αλλαγές που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε,να τις ιεραρχήσουμε και να αποφασίσουμε με Καθαρό μυαλό αρχίζοντας από την μικρότερη.

Και μην Ξεχνάτε:

                   Κάθε ξεκίνημα θέλει την σωστή Ώθηση και το κατάλληλο κίνητρο...

Τοις τολμώσιν η τύχη ξύμφορος.

(Η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς) 

Θουκυδίδης..

Καλημέρα

Επιμένω Υπομονετικά..

      Οι περισσότεροι άνθρωποι μεγαλώνοντας οριοθετούν στόχους,τους κατατάσσουν σε επιτεύξιμους ή μη,τι γίνεται όμως με το κουράγιο και την διάθεση να φτάσουμε έως το τέρμα της διαδρομής?
    Όταν θέλουμε κάτι πάρα πολύ,χωρίς να λογαριάσουμε την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε για να το πετύχουμε,αψηφώντας ίσως παράγοντες που δεν μας αφήνουν να ακουμπήσουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα,μας διακρίνει το Πείσμα και η Επιμονή στους στόχους μας?

-Πως ξεχωρίζουμε ότι αυτά που θέλουμε να επιτύχουμε πραγματικά τα χρειαζόμαστε...και όχι ότι απλά  επιθυμούμε να κατευνάσουμε τα αισθήματα εγωισμού απλά κατακτώντας κάτι.
   
Στην πορεία της ζωής μας,όσο μεγαλώνουμε μαθαίνουμε..Το πείσμα που μας διέκρινε σαν παιδιά έχει φύγει,κρύφτηκε κάπου στην "παιδική" ψυχή μας,την θέση του έχει πάρει το αίσθημα της Επιμονής..

                   "Στα όνειρα μας δε υπάρχει δεν μπορώ,υπάρχει δεν θέλω,έτσι και στη ζωή..."

        Είναι όμορφο να πιστεύουμε ότι οι στόχοι μας είναι βατοί,αλλά πιο όμορφο είναι όταν είναι λογικοί και δεν διακρίνονται από παιδικές συμπεριφορές και πεισματικές απαιτήσεις...Όπως δεν μπορούμε να αναγκάσουμε κανέναν να μας αποδεχτεί με το ζόρι,έτσι και εμείς πρέπει να φιλτράρουμε τις σκέψεις μας,τις πράξεις μας και κατ'επέκταση την ατομικότητα και το χαρακτήρα μας απέναντι στους άλλους...όπως και στην ίδια την ζωή.

                    Δεν είμαστε μόνοι στο κόσμο...

Υπάρχει βέβαια και ένας κίνδυνος κάπου εδώ,
   Όταν η επιμονή,παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουμε να επιτύχουμε τους στόχους μας βρίσκει τοίχο ή ακόμα και αν κάποιοι από τον περίγυρο μας,βάζουν εμπόδια και η συμπεριφορά τους καθιστά τροχοπέδη στην εξέλιξη μας,τι κάνουμε?  
 Τα παρατάμε όλα?

Όχι φυσικά!

   Μπορεί όλα να φαίνονται μάταια,ότι τίποτα από όσα πιστεύαμε και επιδιώξαμε δεν έγινε αλλά όταν η επιμονή αποδεικνύεται σε καθημερινή βάση από τον φορέα της,δηλαδή εμάς, και δεν αναλώνεται σε "επεμβάσεις" για την τροποποίηση συμπεριφοράς των άλλων,τότε έχουμε επιτύχει να κτίσουμε την σκάλα που θα οδηγήσει στην Υπομονή και την Καρτερικότητα..

      Υπομονή,μια παρεξηγημένη έννοια για πολλούς ανθρώπους..

  Υπομένω δεν σημαίνει σκύβω το κεφάλι και ότι φέρει η ζωή,δεν είναι οπαδός της μοιρολατρίας.
Οι υπομονετικοί άνθρωποι δεν είναι αφελείς,έχουν όνειρα,φιλοδοξίες..

Υπομονή δεν σημαίνει δεν θέλω,δεν προσπαθώ,δεν είναι κατάλληλη στιγμή κτλ...
   Πρέπει να αξιολογούμε καταστάσεις στην ζωή μας  και να ελέγχουμε,όσο μπορούμε φυσικά, αν κάποιοι από τους στόχους μας, εν καιρώ,είναι πραγματοποιήσιμοι..
Υπάρχει βέβαια και ο αστάθμητος παράγοντας,δεν υπάρχει εγχειρίδιο ζωής με κανόνες..

Μην ξεχνάτε κάτι πολύ βασικό,η υπομονή δεν είναι Βασανιστήριο,είναι μια εξελικτική διαδικασία ωρίμανσης και θέσπισης προτεραιοτήτων στην ζωή,είναι εργαλείο..Αν χρησιμοποιηθεί σωστά τιθασεύει και το πιο Αλόγιστο Θέλω,το πιο  Απαιτητικό Δώσε....

    Την θέση του παίρνει το Χρειάζομαι..


Αναλογιστείτε λοιπόν,το πέρασμα του δικού μου χρόνου μου έμαθε το Φρόνημα της
Υπομονής?



Καλημέρα

Το ποίημα της Βροχής.

    Κοίτα,οι στάλες της βροχής χαιδεύουν το παραθύρι σου,
χορεύουν για χατίρι σου.

Μη τ'ανοίξεις....

   Θα βραχείς και δεν θα μπορείς να δεις την καθάρια φύση
Για σένα δίνει χρώματα και αρώματα

Βλέπεις?

 Μην κλείνεις τα παντζούρια σου,στάσου και κοίταξε..
Θα δεις κάποτε και εμένα..

Έρχομαι σαν σταγόνα βροχής,
-Καθαρίζω το βλέμμα σου
-Παίρνω μακριά την θλίψη σου..


Σε αποθαρρύνει η συννεφιά μου...

Μα εγώ σου φέρνω το Ουράνιο Τόξο στη πόρτα σου,

μην κλείνεις, υπόσχομαι ότι θα χρωματίσω την ζωή σου...

καληνύχτα

Η Τέλεια α-Τέλεια..

     Μπορούμε οι άνθρωποι να ξεχωρίσουμε ότι βλέπουμε στον κόσμο γύρω μας,γιατί όμως μερικές φορές προσπαθούμε να απεικονίσουμε κάτι πολύ απλό σαν ιδανικό,μήπως έχουμε μια τάση να εξιδανικεύουμε τα πάντα?

     Προσπαθούμε να τα πραγματοποιήσουμε όλα στον υπερθετικό βαθμό τους,λες και είμαστε σε λίστα, σε ένα ατέρμονο πρόγραμμα Τελειότητας,κάτι σε πιο χαμηλή κλίμακα το θεωρούμε παλιομοδίτικο και αν δεν είναι ιδανικό στα μάτια μας το παρατάμε για την επόμενη μέρα,την μεθεπόμενη,μέχρι που κάποτε σταματάμε να ενδιαφερόμαστε πλέον και καταπιανόμαστε με κάτι καινούργιο..

               Ένας κύκλος ανούσιας Τελειότητας που καταλήγουμε να μην κλείσουμε ποτέ..

     Μέσα μας υπάρχει μια μικρή φωνή που επισημαίνει τις ατέλειες μας,με υποδείξεις..Γιατί βάζουμε τον εαυτό μας σε αυτή τη διαδικασία,το μόνο που καταφέρνουμε είναι να δημιουργούμε επιπρόσθετο άγχος στην καθημερινότητα μας..Ίσως απ'την άλλη,ελπίζουμε ότι αν καταφέρουμε όλα αυτά με τα οποία ασχολούμαστε θα μας δώσουν μια αίσθηση πληρότητας ή ακόμα και ότι καταφέραμε κάτι πρωτοπόρο.
Ξεχνάμε εύκολα,ότι τα απλά πράγματα είναι αυτά που ομορφαίνουν την ζωή μας όπως κάνουμε όταν διαγράφουμε από την μνήμη μας πόσα έχουμε επιτύχει,σαν το μυαλό μας να θέλει να μένει κολλημένο στις αποτυχίες..Με αυτό το σκεπτικό ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στη γη αν δεν ανακάλυπτε την φωτιά δεν θα υπήρχε εξέλιξη..

   -Γιατί λοιπόν προσπαθούμε να δυσκολέψουμε μόνοι μας την ζωή μας,έτσι και αλλιώς η διαφορετικότητα είναι το αλατοπίπερο της ζωής,κοιτάζω γύρω μου ανθρώπους που προσπαθούν μετά μανίας και κόπων να μοιάσουν σε κάποιον άλλο,ξεχνώντας ποιοι είναι..διορθώνοντας τους συνεχώς..Μας κοιτάνε από ψηλά αναιρώντας το γεγονός ότι εκείνοι που περνάνε την ζωή τους ανέμελα,χωρίς άγχος και σκοτούρες δεν τους νοιάζει να είναι Τέλειοι,αλλά Άνθρωποι..



Το θλιβερό είναι, ότι μέσα στον αγώνα για την κατάκτηση της Τελειότητας ξεχάσαμε...
  -Ξεχάσαμε να υπολογίζουμε τους άλλους,τους κατατάσσουμε σε κατηγορίες ανάλογα με πόσο τέλεια είναι τα ρούχα τους,τα μαλλιά τους,το σπίτι τους ίσως
Μας ενδιαφέρει μόνο η επιφάνεια λοιπόν?
Τότε γιατί αισθανόμαστε άβολα όταν συναντήσουμε ένα άνθρωπο α-κομπλεξάριστο,που ξέρει τι θέλει και βγάζουμε σε εκείνον όλα τα απωθημένα μας?

Ο κόσμος έχει το ταλέντο μέσα στην απεραντοσύνη που τον διακρίνει να δείχνει τις ατέλειες του και να εξελίσσεται..

Εμείς γιατί νομίζουμε ότι κρύβοντας τις δικές μας γινόμαστε καλύτεροι και ακουμπάμε την Τελειότητα?


"Του βίου καθάπερ αγάλματος πάντα τα μέρη καλά είναι δει."
(Όπως του αγάλματος,έτσι και του βίου όλα τα μέρη πρέπει να είναι αρμονικά)
Σωκράτης

καλησπέρα

Φόβοι και Φοβίες..

      Ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από την συνειδητοποίηση ενός κινδύνου,είτε πραγματικού είτε ακόμα και πλασματικού..
Λειτουργεί συνήθως σαν μηχανισμός προστατευτικού χαρακτήρα,μια φυσιολογική αντίδραση του ατόμου προς κάτι άγνωστο..Πάντα το άγνωστο μας τρομάζει γιατί δεν ξέρουμε τι περικλείει.

-Τι διακρίνει τον φόβο?

     Συνήθως επέρχεται από το άγχος,μια τρομερά συναισθηματική κατάσταση η οποία μπορεί να αφορά ένα γεγονός...το αύριο...την ίδια την ζωή ίσως,δεν φοβόμαστε όλοι οι άνθρωποι τα ίδια πράγματα..
Κυριαρχεί μέσα μας ένας εσωτερικός πόλεμος όταν φοβόμαστε κάτι,καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ότι μας τρομάζει και αν δεν μπορούμε να το καταφέρουμε μόνοι μας καλό θα είναι να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό.Όταν όμως ο φόβος συνεχίζει να υφίσταται,ενώ δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος,ειδικά σε κατάσταση υπερβολικού στρες,ο φόβος μετατρέπεται σε φοβία η οποία στέκεται εμπόδιο στην καθημερινή ρουτίνα του ατόμου.

      Η διαφορά του φόβου από την φοβία έγκειται στο γεγονός ότι η τελευταία είναι ένας παράλογος φόβος σε κάτι συγκεκριμένο,σε κάποιο πρόσωπο ή ακόμα και αντικείμενο,δεν είναι λίγες εκείνες οι περιπτώσεις ανθρώπων που οδηγήθηκαν σε τρομερά μονοπάτια από παράλογες φοβίες.
Κάτι τέτοιο έχει ως αποτέλεσμα τη αποφυγή τους που στην πραγματικότητα δεν αποτελούν κάποιο κίνδυνο,αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο μας προκαλεί δέος και τρόμο..Οι επιστήμονες το αποκαλούν διαταραχή προσωπικότητας,αν δεν εντοπιστεί νωρίς μπορεί να οδηγήσει έως και σε ψυχασθένεια στην πιο ακραία μορφή,την σχιζοφρένεια..

      Το ανθρώπινο είδος είναι "προγραμματισμένο" τόσο βιολογικά όσο και ψυχολογικά να αντιδρά στα ίδια ερεθίσματα,σε όλες τις χρονικές περιόδους.Αυτό που αλλάζει είναι το αντικείμενο,το οποίο όμως έχει άμεση σχέση με το ένστικτο επιβίωσης και τα χαρακτηριστικά εκείνα που αποτελούσαν πάντα ένδειξη απειλής,όπως παραδείγματος χάριν:ο φόβος για τα ύψη,η θέαση αίματος,η κλειστοφοβία,το σκοτάδι..
Αντικείμενα ή καταστάσεις που δεν έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά αλλά είναι πραγματικά επικίνδυνα στη σύγχρονη εποχή δύσκολα θέτουν το υπόβαθρο για την εκδήλωση φόβου ή μιας φοβίας.Αν φοβόμασταν στη σύγχρονη εποχή δεν θα έπρεπε να κυκλοφορούμε καθόλου στον έξω κόσμο..

-Αλήθεια,τι φοβόμαστε τόσο πολύ που μας καθιστά ανίκανους να αντιδράσουμε?
Μήπως,είναι ο φόβος για κάτι καινούργιο ή απλά δεν έχουμε μάθει να ρισκάρουμε και τα περιμένουμε όλα έτοιμα..


"Βίος βίου δεόμενος ουκ έστιν βίος."
(Η ζωή που φοβάται την ζωή δεν είναι Ζωή...) Μένανδρος

Καλησπέρα

C'est La Vie

    Κοινό γνώρισμα της εποχής μας είναι και η έλλειψη εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης,οι οποίες κείτονται χαμένες κάπου ανάμεσα σε ηθική και αξιοπρέπεια,φαινόμενο που παρατηρείται ολοένα και συχνότερα.Ένα γεγονός που καταδεικνύει και την κρίση συνείδησης απέναντι στις πράξεις μας τόσο στον εαυτό μας,όσο και στους γύρω μας.

    Η οικονομική κρίση  που βιώνουμε συνοδεύτηκε από κρίση Αξιών,τα επακόλουθα της είναι οι τρομερές συνέπειες στις σχέσεις των ανθρώπων,κάπου στην τρομακτική της πορεία παρασύρθηκαν έννοιες όπως ο σεβασμός,η αγάπη,το ήθος και έμεινε μόνο το ατομικό συμφερόν. Φυσικά και οι άνθρωποι θα έπρεπε να διαφυλάξουν τα κεκτημένα τους,μόνο που ξέχασαν να εντάξουν εκτός από υλικά αγαθά,την ψυχή τους.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι άνθρωποι που ήρθαν στη ζωή μας ως φίλοι, που τους ανοίξαμε την πόρτα της καρδιάς μας,ίσως και το σπίτι μας και η μόνη τους λύση μέσα στην μικροαστική τους σκέψη ήταν απλά να μουτζουρώσουν την καθαρότητα τους.

    Το πιο τραγικό σε αυτή την υπόθεση είναι ότι στη προσπάθεια την δική σας να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων είτε ήσασταν φίλοι είτε σύντροφοι,είτε απλά άνθρωποι που βοηθούν τον συνάνθρωπο χάσατε ένα κομμάτι Πίστης και κερδίσατε ένα άλλο,εκείνο της Προδοσίας.

Είναι σκληρή η ζωή,αλλά όχι άδικη,έχει την τάση να επιστρέφει συμπεριφορές,λόγια και πράξεις,μπορεί να μην είναι στο βαθμό που βιώσατε εσείς αλλά σίγουρα όταν αδικείς,απογοητεύεις και προδίδεις κάποιον θα ήθελα να πιστεύω ότι το πλήρωμα του χρόνου θα λειτουργήσει και ο καθένας θα λογοδοτήσει για τα κρίματα του.

     Προβλήματα η ζωή είναι γεμάτη,γιατί οι άνθρωποι έχουμε την τάση να κολλάμε στις λεπτομέρειες,

-Να κοιτάμε το δέντρο και όχι το δάσος που χάνεται..

-Να αντιδρούμε μόνο όταν η ατυχία χτυπήσει και την δική μας πόρτα,άνθρωποι δεν είμαστε όλοι?

-Δεν θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας,για εμάς,για τους αγαπημένους μας?

    

   Ο Εγωισμός είναι λάθος σύμβουλος,το πείσμα και η εργατικότητα του μυαλού πρέπει να κατευνάσει το αίσθημα υπεροχής και στόμφου.Μόνο τότε θα πλημμυρίσει η ψυχή μας ηρεμία και γαλήνη.

Μήπως,κάπου στην πορεία της ζωής μας χάσαμε κομμάτια του εαυτού μας ή προσπαθούμε να επανενώσουμε τα σπασμένα?

Ότι και αν συμβαίνει,δεν πρέπει να πάψουμε να πιστεύουμε σε ένα καλύτερο αύριο.

Καλημέρα

Όνειρεύομαι?

     Όλοι οι άνθρωποι στην πορεία της ζωής μας βλέπουμε τον κόσμο όπως πραγματικά είναι.Υπάρχει όμως και μια μερίδα συνανθρώπων μας που έχουν την βαθύτερη ανάγκη να μεταφράζουν τις εικόνες που βλέπουν σύμφωνα με το πως θα ήθελε να ζει ο καθένας.Ο ονειρικός κόσμος είναι εύπλαστος και δεν χωράει καμία κριτική από κανέναν,είναι αυστηρά προσωπικός και μπορείς να δημιουργήσεις μια όαση ελπίδας.

     Στην καθημερινή μας ζωή βομβαρδιζόμαστε από νέες πληροφορίες,νέα πρόσωπα που απορροφούν μεγάλα κομμάτια τους εαυτού μας οπότε και χρειαζόμαστε ένα καταφύγιο να ανασυντάχθουμε,να φιλτράρουμε σκέψεις,να ξεκουράσουμε το πνεύμα μας.
Κάπου εδώ λοιπόν έρχεται ο ύπνος συνοδευόμενος από τα όνειρα,ένας μαγικός κόσμος που ενδόμυχα υποδηλώνει το υποσυνείδητο μας,συνήθως δεν διαφέρουμε καθόλου από το πως είμαστε πραγματικά,απλά βλέπουμε μια άλλη,διαφορετική ίσως,πτυχή τους εαυτού μας.
Η βασική διαφορά μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας είναι ότι,δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε σε ένα ουτοπικό κόσμο επειδή απλά ονειρευτήκαμε το ίδιο,μπορούμε όμως να διαχωρίσουμε πόσα από όλα αυτά που πετύχαμε στη ζωή μας κατατάσσονται σε όνειρα και πόσα από αυτά έχουμε επιτύχει.
Φυσικά δεν έχουμε όλοι τα ίδια,κάτι που μπορεί να αξίζει για εμάς για κάποιον άλλον να είναι ευτελές ή και το αντίθετο..

      Μην ξεχάσετε ποτέ ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι ονειροπόλοι σε υπερβολικό βαθμό,αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ρεαλιστές,ίσως απλά έχουνε βρει ένα τρόπο να αγκιστρώνονται από τα όνειρα τους για να μην χαθούν και χάσουν τον δρόμο της ζωής..Για κάποιους κάθε όνειρο αποτελεί ελπίδα.
 Όμως,υπάρχει ένα μεγάλο όμως,υπάρχουν και εκείνοι που όταν δεν καταφέρνουν να υλοποιήσουν τα όνειρα τους παραιτούνται..Αυτό δεν αποτελεί την λύση του προβλήματος,είναι πρόβλημα....,Στη ζωή τίποτα δεν χαρίζεται,θέλει κόπο και μόχθο..Και ναι ακόμα και τα όνειρα δεν περιέχουν όλα πραγμάτωση στόχων,απλά ελπίδα.
     Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή όμως χωρίς όνειρα,στα μάτια μου μοιάζει με ένα μπλοκ ζωγραφικής έτοιμο να γεμίσει,χρώματα,εικόνες,αγαπημένα πρόσωπα...
Μοιάζει κενή η ζωή..Λευκή και Αγνή αλλά παραμένει κενή..
Ακόμα και αν χάσατε τα όνειρα σας,ακόμα και αν πιστεύετε ότι φτάνετε στην άκρη του γκρεμού,μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να χάσει την Ελπίδα

Χωρίς αυτήν,τα όνειρα είναι καταδικάσμενα να περιφέρονται στη λήθη και στο σκοτάδι της ψυχής.

Καλημέρα

Η Έννοια της Συγνώμης

   Η λέξη συγνώμη δημιουργήθηκε στον κόσμο για να μπορεί ο άνθρωπος να φέρει σε ισορροπία μια κατάσταση,σε περίπτωση που γίνει κάποιο λάθος να υπάρχει μια λέξη που να αντικατοπτρίζει την αδικία που επέφερε κάποιος.
Βασικός σκοπός της είναι να απαλύνει πληγές που είτε έγιναν ηθελημένα είτε και αν ακόμα ο ένας από τους δύο ή και περισσότερους εμπλεκόμενους ίσως,δεν ήθελε να προκαλέσει βλάβη..
Σημαντικό κομμάτι αποτελεί ότι,δεν πρέπει να χρειάζεται να κάνεις λάθη εξεπίτηδες και να χρησιμοποιείς την συγνώμη μόνο μόνο για να μην έχεις τύψεις ο ίδιος αν τυχόν πληγώσεις κάποιον.

-Πότε όμως πρέπει να ζητάμε συγνώμη?

   Μια συγνώμη λοιπόν πρέπει να ζητείται όταν νιώσουμε ότι πραγματικά αδικήσαμε κάποιον και να έχουμε το θάρρος να παραδεχτούμε το λάθος μας,δεν χωράνε εγωισμοί και ξεροκεφαλιές..
Υπάρχουν πολλές στιγμές στη ζωή μας που μπορεί να πληγώσαμε και να μην το καταλάβαμε,δεν είμαστε όλοι ίδιοι,σαφώς και δεν είμαστε τέλειοι..Τα λάθη είναι για τους ανθρώπους

-Πως λοιπόν το αντιμετωπίζουμε?
Η αυτοκριτική είναι ένα μεγάλο κριτήριο καθώς και η συνείδηση μας,δεν είναι τυχαίες οι εκφράσεις του κόσμου,

Μην κάνεις αυτό που δεν θέλεις να σου κάνουν

Μπορείτε να σταθείτε σε ένα καθρέφτη και να κάνετε ερωτήσεις στον εαυτό σας,μπορεί να ακούγεται τρελό αλλά πιστέψτε με βοηθάει..
Κατά βάθος θα καταλάβετε τι έχει συμβεί και θα αντιμετωπίσετε το γεγονός με ψυχραιμία,λειτουργεί ακόμα και αν κάποιος σας αδίκησε και είστε στην θέση του ανθρώπου που θα πρέπει να του πουν: "Συγνώμη έκανα λάθος".

   Η Συγνώμη δεν είναι πράξη ενός μόνο ατόμου στη ζωή,ούτε κανένας δεν είναι κριτής της συμπεριφοράς σας...μην το ξεχνάτε αυτό ποτέ,εσείς πρέπει να είστε υπεύθυνοι του πως σκέφτεστε και αναλαμβάνετε δράση,θα κριθείτε για ότι πείτε ή κάνετε βέβαια αλλά,θα ξέρετε ότι κάνατε ότι καλύτερο μπορούσατε και προσπαθείτε να φέρεστε σαν νοήμονες άνθρωποι,άσχετα αν υπάρχουν εκείνοι που δεν καταλαβαίνουν ότι δεν είναι μόνοι στον κόσμο και συμπεριφέρονται εγωιστικά.
Ανήκουν σε άλλη κατηγορία.


Μην ξεχνάτε ότι δεν χρειάζεται να πληγώσουμε κάποιον άλλο,ότι καμιά φορά αδικούμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας..Κάνοντας επιλογές που δεν μας ταιριάζουν,αφιερώνοντας προσωπικό χρόνο σε ανθρώπους που δεν το άξιζαν και σαφώς και δεν το εκτίμησαν κατ'επέκταση..Δεν υπάρχουν συγχωροχάρτια στις ανθρώπινες σχέσεις..Μόνο η πεποίθηση ότι τα λάθη γίνονται μόνο μια φορά


Αναλογιστείτε λοιπόν,μήπως οφείλω μια συγνώμη στον εαυτό μου?

Καλημέρα

Διαφορετικότητα:Μύθος ή Πραγματικότητα?

    Στις μέρες μας το να είσαι διαφορετικός είναι μια πραγματική πρόκληση,πως λοιπόν γινόμαστε διαφορετικοί..
    Να μην "ταιριάζεις" με το υπόλοιπο πλήθος είναι δύσκολο και για κάποιους ανθρώπους ακατόρθωτο.Η κοινωνία που μεγαλώσαμε μας έμαθε να συναναστρεφόμαστε με ανθρώπους,να ανταλλάζουμε απόψεις,αλλά,η ανταλλαγή απόψεων από μόνη της δεν φτάνει..
Κάθε μορφή διαλόγου περιλαμβάνει δύο αποδέκτες,πομπό και αποδέκτη,αυτή η λειτουργία γίνεται εναλλάξ,όταν μια από τις δύο για οποιαδήποτε λόγο χαθεί,αυτομάτως χάνεται και η χρήση του λογού.
Θα έχετε παρατηρήσει από τις κοινωνικές σας επαφές ότι,μπορεί για ένα γεγονός να έχουν άποψη όλοι οι άνθρωποι,είναι και το σωστότερο.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πάντα πρέπει να συμφωνείτε ή να διαφωνείτε,γιατί υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που απλά αντιδρούν χωρίς προφανή λόγο δημιουργώντας σύγχυση και παρεμβαίνουν στη φυσική ροή της συζήτησης,με αποτέλεσμα να χάνεται ο ειρμός σκέψεων των συνδιαλεγόμενων.
Όταν λοιπόν επικοινωνείτε με κάποιον είτε είναι γνωστός είτε είναι άγνωστος καλό είναι να είμαστε αντικειμενικοί,προσπαθήστε να αποφύγετε προσωπικές αναφορές,εκτός αν το θέμα συζήτησης αφορά εσάς και βρίσκεστε σε αναζήτηση λύσης.
     Αν έχετε μάθει να πορεύεστε σε μια συγκεκριμένη γραμμή όσον αφορά απόψεις και θέματα κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι,καλό θα είναι να έχετε μάθει επίσης να σέβεστε ότι υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι,άνθρωποι που δεν θέλουν να μπαίνουν σε καλούπια,αντιδραστικοί και έχουν  άλλες απόψεις..

Να σεβόμαστε το διαφορετικό είναι μια μορφή αξίας,αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ούτε χρειάζεται αυτά που πιστεύουμε να τα αλλάξουμε επειδή κάποιος μας είπε κάτι άλλο,ούτε όμως να αδιαφορήσουμε πλήρως για τον άνθρωπο που έχουμε απέναντι μας,μπορούμε πολύ απλά να συμβιβαστούμε και να δεχτούμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας στον κόσμο και να σταματήσουμε να αντιδρούμε εγωιστικά.
Βεβαια και σε αυτό το σημείο ελωχέυει επίσης ο κίνδυνος να παρερμηνεύσουμε τα λόγια του συνομιλητή μας και να οδηγηθούμε σε παρεξηγήσεις και καυγάδες,πιστέψτε με δεν υπάρχει λόγος

Να πιστεύετε σε αυτά που λέτε,στις γνώσεις που έχετε ούτως η άλλως όποιος δεν θέλει να ακούσει και μια διαφορετική άποψη δεν αφορά εσάς,να θυμάστε το έχουμε ξαναπεί,δεν είμαστε όλοι ίδιοι και έχουμε μάθει να αντιδρούμε σε καταστάσεις της ζωής με άλλο τρόπο..
Το γεγονός ότι κάποιοι προσπαθούν να σας βάλουν στα καλούπια των δικών τους σκέψεων είναι λάθος από μόνο του..


Ανθρώποις πάσι ταυτό αγαθόν και αληθές. Ηδύ δε άλλω άλλο.
Για όλους τους ανθρώπους το καλό και το αληθινό είναι το ίδιο.Αυτό που προκαλεί ευχαρίστηση όμως,είναι διαφορετικό στον καθένα.

Δημόκριτος

Καλημέρα..

Αλήθεια και Ψέμα

     Για όλους τους ανθρώπους υπάρχει ο κόσμος όπως τον ξέρουμε,αλλάζει μόνο το κοινωνικό γίγνεσθαι..

     Τα πρώτα σημάδια ότι ένα άτομο είναι κοινωνικό και ενεργό,φαίνονται από την παιδική ηλικία, Είμαι βέβαιη ότι,οι περισσότεροι άνθρωποι κρατούν φιλίες από το σχολείο,από την γειτονιά και από τυχόν κοινωνικές εκδηλώσεις.

Κάποιοι στάθηκαν τυχεροί και συνάντησαν ανθρώπους ορόσημα για την ζωή τους,κάποιοι άλλοι όμως είχαν την ατυχία να διασταυρωθούν οι δρόμοι τους με εκείνους που ο τρόπος ζωής τους δεν είχε καμία σχέση με την ιδιοσυγκρασία τους..Απλά βρέθηκαν σε ένα σημείο κοινό κάποτε και τους ένωναν πράγματα που πια δεν υπάρχουν..

Σε αυτό το σημείο λοιπόν υπάρχουν 2 τινά που θα αναλύσουμε ..Για να δημιουργηθεί ένα δέσιμο,μια επαφή μεταξύ των ανθρώπων πρέπει να υπάρχει Ειλικρίνεια και Σεβασμός που είναι και το πιο βασικό όπως να έχει εδραιωθεί σαν grande rule η έννοια της Εμπιστοσύνης και Αλληλοβοήθειας.

Εδώ είναι και το πιο ριψοκίνδυνο της υπόθεσης.

Από την μια μεριά μας έλεγαν όταν ήμασταν μικροί να παίζουμε όμορφα με τους φίλους μας,να μην λέμε ψέματα και να μη πληγώνουμε κανέναν,ούτε άθελα ούτε ηθελημένα..Να μπούμε στην διαδικασία ωρίμανσης μόνοι μας. 

Από την άλλη κανένας δεν μας προετοίμασε όμως για τους ανθρώπους που αρέσκονται στα ψέματα και την κοροιδία.

Το χειρότερο δείγμα που θα βρείτε(δυστυχώς για μένα) έξω είναι οι άνθρωποι που απαιτούν να είσαι ειλικρινής μαζί τους,την ίδια στιγμή που σας λένε ψέματα,αυτό που κάνει το γεγονός θλιβερό είναι ότι σε βάθος χρόνου το ψέμα δεν έχει ζωή,καλύπτει την ανάγκη κάποιων να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλο τους,σε μια τελείως υποκριτική ζωή και να περιφέρονται σαν μαριονέτες στο θέατρο του παραλόγου.Αντίθετα όταν λέγεις πάντα την αλήθεια,δεν χρειάζεται να θυμάσαι τι έχεις πει.

Κάποιοι θα μου πείτε ότι είμαι σκληρή,σας απαντώ ότι:

Η Αξία του πνεύματος ορίζει το κοινωνικό γίγνεσθαι,όταν δεν έχεις και επιλέγεις να μασκαρευτείς με κάποιο άλλο προσωπείο..

Κάθε μέρα και διαφορετικό,κάθε μέρα και πιο προφανές ότι μέσα σου είσαι κούφιος,

πως λέγεσαι?

Καλημέρα

Αλλ’ ουδέν έρπει ψεύδος εις γήρας χρόνου (Κανένα ψέμα δεν αντέχει σε βάθος χρόνου)

Σοφοκλής

Αγάπη και Εγωισμός

      Έχουν γραφτεί πολλά για το θέμα που αναπτύσσουμε παρακάτω,είναι δυνατόν να αγαπήσουμε ένα άνθρωπο με ανιδιοτελή τρόπο? Και αν γίνεται πως πορευόμαστε..
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή,σας έχω πει και παλαιότερα ότι αισθήματα όπως η φιλία,η αγάπη,ο σεβασμός δημιουργούνται στις καρδιές των ανθρώπων,έτσι λοιπόν χωρίς να φανώ κουραστική θα σας πω το πιο απλό..

      Για να φτάσεις σε σημείο να πεις ότι αγαπάς κάποιον,πρέπει να αγαπάς πρωτίστως τον εαυτό σου,βέβαια εκεί ελοχεύουν κίνδυνοι,οι οποίοι αν δεν τους δώσουμε την πρέπουσα σημασία μπορεί να αποβεί μοιραίο..για να πούμε λοιπόν ότι αγαπάμε τον εαυτό μας και είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε αυτό το υπέροχο συναίσθημα με τον συνάνθρωπο που διαλέξαμε,θα πρέπει να απογυμνώσουμε την ψυχή μας,να εκτεθούμε στον κίνδυνο της πιθανής απόρριψης, της ενδεχόμενης ταλαιπωρίας τύπου τώρα με θέλει,τώρα όχι..
Στον έρωτα τίποτα δεν πρέπει να είναι βασανιστικό,ούτε εγωιστικό κατ'επέκταση..
Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι είναι παιχνίδι,παίζοντας με τα αισθήματα του άλλου όμως το μόνο που καταφέρνουμε είναι να δείξουμε κούφιοι,απλά έρμαια κατευθυνόμενα των σαρκικών απολαύσεων σαν πιόνια,στην ζωή όμως δεν λειτουργούν μόνο τα ένστικτα,αλλά και οι ανάγκες..Ανάγκες για προσοχή,ενδιαφέρον,να έχουμε ένα άνθρωπο να γυρνάμε τα βράδια..Τα ατελείωτα τηλεφωνήματα και φυσικά όλο αυτό να είναι αμοιβαίο και όχι απλά να είναι στο μυαλό μας.
    Ο έρωτας ποτέ δεν φεύγει,απλά μετατρέπεται σε κάτι άλλο,την αγάπη..Η αγάπη δεν γνωρίζει εγωισμούς,πείσματα κτλ,δεν ξεχωρίζει λευκούς,μαύρους,δεν σε ρωτάει αν την θέλεις..
Απλά έρχεται

Το θέμα είναι ένα,εσύ είσαι έτοιμος?
Είσαι έτοιμος-η να αποτινάξεις από πάνω σου όλο το προσωπείο που φοράς στις κοινωνικές σου σχέσεις και να δείξεις τον αληθινό σου εαυτό?
Είσαι έτοιμος να πας κόντρα σε αυτά που πιστεύει ο κόσμος και πάντα ότι και αν κάνεις θα έχει να πει κάτι άλλο από αυτό που λες και πιστεύεις εσύ?

Αναρωτηθείτε και σκεφτείτε  λοιπόν,ο άνθρωπος που με πλήγωσε,αγάπησε ποτέ ή βαυκάλιζε τον εγωισμό του προς τέρψη των πεποιθήσεων του..

Ποιος είναι ο χαμένος λοιπόν,αυτός που πορεύεται με την καρδιά του και κυνηγάει την ευτυχία ή εκείνος που στάθηκε τυφλός στην ευκαιρία να ζήσει κάτι μοναδικό..


Καλημέρα..

Συνείδηση και Εντιμότητα.

Είναι εφικτή η εντιμότητα σε ένα διεφθαρμένο κόσμο?
Οι απαντήσεις ποικίλουν,επιτρέψτε μου να σας εκθέσω ένα κομμάτι της που χαρακτηρίζει ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων..

Η συνείδηση είναι μια Βασική αξία,μια θεμελιώδης αρχή που ως ένα σημείο κληρονομήσαμε από τις συμπεριφορές των οικείων μας,ο λόγος που συγγενεύει με την εντιμότητα είναι ότι οι αποφάσεις που παίρνουμε καθώς και η συμπεριφορά μας στην κοινωνία καταδεικνύουν με έμφαση το πως σκεφτόμαστε και δρούμε..Τους ανθρώπους που διακρίνονται για την εντιμότητα σπάνια τους θυμούνται εκείνοι που τους είναι άγνωστη η λέξη ή τους χλευάζουν για το ποιόν τους.
Η εντιμότητα προέρχεται από τον πνευματικό κόσμο και ας μου επιτραπεί η έκφραση είναι φτιαγμένη για τους ανθρώπους που δεν φοβούνται να δείξουν Αξία πνεύματος και Καθαρότητα..
Εκεί κρίνονται όλα

Λένε,ότι η εντιμότητα είναι η εξωτερική συνείδηση,το πως αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο όμως είναι θέμα συνείδησης όταν μέσα σου η αξία της εντιμότητας είναι Θεμελιώδης Αρχή και  έχει ριζώσει στην ψυχή σου..


Καλημέρα

Άνθρωποι που διακρίνονται για την εντιμότητα τους είναι εκείνοι από τους οποίους, όταν έχεις οικειότητα μαζί τους, δεν μπορείς να ελπίζεις καμία εύνοια, αλλά και δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι κάποιο ύπουλο χτύπημα.
Giacomo Leopardi

Φιλία

Φιλία,μια λέξη τόσο μικρή,η οποία έχει τόσο μεγάλο νόημα και η έννοια της είναι συνυφασμένη με κάθε εν ζωή ον,όπου και να κοιτάξουμε..Το άκουσμα της και μόνο σε κάνει να χαμογελάς,πολλοί την μπερδεύουν με τον έρωτα,τον ενθουσιασμό ή την απλή συμπάθεια..Αυτά τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους όμως..

Στη φιλία μπορούν να υπάρξουν παραπάνω από ένα άτομα που μπορείς να ονομάσεις φίλους,το να είναι κάποιος φίλος ή να έχει πολλούς όμως δεν σημαίνει ότι η ποσότητα είναι καλός οδηγός για να βγάλεις συμπέρασμα.Το καλό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι εσύ επιλέγεις ποιόν θα κάνεις φίλο σου και γιατί,συνήθως επιλέγουμε κατά βάση τι μας ταιριάζει,γούστα,το σημαντικότερο είναι να υπάρχει ψυχική επαφή όμως..Εκεί κρίνεται και η ποιότητα..

Φιλία εστί μια ψυχή εν δυσί σώμασιν ενοικούμενη
(Η φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα) Αριστοτέλης

Λίγοι άνθρωποι τιμούν τους φίλους τους,χωρίς φθόνο,χωρίς ζήλεια..Λίγο πολύ όλοι σε κάποια φάση της ζωής σας συναντήσατε ανθρώπους που δεν τίμησαν τον τίτλο που τους δώσατε,αλλά δεν πειράζει,μην αποθαρρύνεστε..Η μεγαλοσύνη της φιλίας δεν κρίνεται από το πόσους φίλους έχετε,αλλά από το κατά πόσον αυτοί οι φίλοι θα σταθούν στα δύσκολα μαζί σας,όπως θα κάνατε εσείς σε ανύποπτο χρόνο..

Λένε,ότι δίνεις παίρνεις σε αυτή τη ζωή,μόνο ας τους πει κάποιος ότι η φιλία δεν είναι κουτί σοκολάτες και ούτε αγοράζεται με χρήματα ούτε δίνεται εκβιαστικά,δεν είναι προϊόν του υλικού κόσμου και δεν το βρίσκετε στις αγορές..
Τα όμορφα πράγματα όπως η Φιλία,ο Έρωτας κτλ δημιουργούνται στις καρδιές των ανθρώπων και όχι στις τσέπες..

Όταν μάθουμε να ξεχωρίζουμε τα χλωρά από τα ξερά θα πάψουμε να συναντούμε καμμένα.


Καλημέρα

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

Μια φορά κι έναν καιρό ένα δάσκαλος περπατούσε με τον μαθητή του στο δάσος..Καθώς περπατούσαν,ανάμεσα στους φυσικούς ήχους της ζούγκλας, άρχισε να ακούγεται και ένας διαφορετικός, αφύσικος ήχος..Τότε, ο δάσκαλος σταματάει απότομα, γυρνάει προς την πλευρά του μαθητή του και τον ρωτάει:
-«Μπορείς να διακρίνεις τι είναι αυτός ο ήχος;» Ο μαθητής κοντοστάθηκε και αφού αφουγκράστηκε για λίγη ώρα απάντησε 
-«Είναι μια καρότσα».
 Ο δάσκαλος δεν φάνηκε ικανοποιημένος από την απάντηση και ρώτησε εκ νέου 
-«Ναι, είναι μια καρότσα αλλά τι καρότσα είναι; Ο μαθητής αφουγκράστηκε για λίγο ακόμα και ομολόγησε ότι δεν μπορούσε να καταλάβει. Ο δάσκαλος τότε χαμογέλασε και του είπε
- «Είναι μια άδεια καρότσα, γι αυτό κάνει τόσο θόρυβο», και συνέχισε «Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Όσο πιο άδειοι είναι, τόσο πιο πολύ θόρυβο κάνουν και τόσο πιο πολύ μιλάνε..

Η δυναμική τη γνώσης έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με την επιλεκτική γνώση,είναι προτιμότερο να ρωτήσεις κάτι που δεν γνωρίζεις(κάτι το οποίο σαφώς και δεν είναι ντροπή) παρά να δώσεις μια διαστρεβλωμένη άποψη για ένα γεγονός,ειδικά όταν θέλεις να δείξεις πολυπράγμων ενώ δεν είσαι..


Η γνώση είναι επίκτητη στη ζωή,δεν γεννιόμαστε μαζί της..ούτε πεθαίνει,χρέος μας είναι να την μεταλαμπαδεύουμε στις επόμενες γεννιές...Άχραντη,Αμάραντη,Αυτούσια..

Λένε,έξυπνος είναι αυτός που μαθαίνει από τα λάθη του και σοφός αυτός που μαθαίνει από τα λάθη των άλλων..Όπως έλεγε και ο Σόλων,

Γηράσκω αει πολλά διδασκόμενος

Καλημέρα 

Κριτική ή Κρίση?

Κρίνουμε και κρινόμαστε σε αυτή τη ζωή,απλά έχουμε μάθει να κρίνουμε τους άλλους και όχι να δεχόμαστε τα λάθη μας όταν μας κρίνουν,άλλωστε το λέει και η παροιμία η καμήλα δεν κοιτάει τη δική της καμπούρα αλλά των άλλων..Οι παροιμίες είναι ρήσεις της ζωής και καθ'όλα σωστές,όχι πάντα όμως..Σε κάποιους ανθρώπους ταιριάζει γάντι βέβαια..
H λογική μας ξεχωρίζει από τα ζώα,αλλά υπάρχει ένα μικρότερο ποσοστό ανθρώπων που από επιλογή είναι ανόητοι,ελαφρύς χαρακτηρισμός για να μην γίνω αγενής..
Στην καθημερινή ζωή σας αποκλείεται να μην έχετε συναντήσει κακοπροαίρετες κριτικές που προέρχονται από κακότροπους ανθρώπους..Δεν είμαστε όλοι καλοί,ούτε κακοί..όπως όλα στη ζωή δεν λειτουργούν μονοδιάστατα..

Μάθετε να δέχεστε τα λάθη των άλλων,μόνο τότε θα έχετε τις δομές να κοιτάξετε τα δικά σας παραστρατήματα..

Χρήμα,μπορούμε να γράφουμε ώρες ολόκληρες για το πως προήλθε,που χρησιμεύει και που κατάντησε.

Πιστεύω ότι το χρήμα είναι απλά ένα μέσο που διευκολύνει την διαβίωση μας,ο διαχωρισμός μας σε πλούσιους και φτωχούς από που βγήκε σαν συμπέρασμα,δηλαδή έτσι αυθαίρετα μας βάζουν σε κατηγορίες? Ποιοι είναι αυτοί και γιατί..

Η φύση ήδη μας έχει διαχωρίσει σε κατηγορίες,σαν άνθρωποι λοιπόν καλό θα είναι να χρησιμοποιούμε όλα τα εφόδια που ήδη κατέχουμε,αλλιώς θα πάψουμε να έχουμε το δυνατότερο και πιο χρήσιμο από όλα,το μυαλό μας..

Κάποιοι θα μου πείτε ότι την προσωπικότητα μας την ορίζουμε εμείς,επιτρέψτε μου να σας πω κάτι τελευταίο..

Όλοι μας μεγαλώσαμε σε μια μικρή κοινωνία,την οικογένεια μας..Πήραμε κομμάτια και συνθέσαμε τον χαρακτήρα μας.Κανένας δεν μεγάλωσε τέλεια,ούτε έχουμε τα ίδια πολεμοφόδια στον αγώνα της ζωής..Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ούτε διαφέρουμε,ούτε είμαστε ίδιοι..Απλά έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε καταστάσεις και να μετράμε δεδομένα με άλλο τρόπο..

Ακόμα και στις Θετικές Επιστήμες η επίλυση ασκήσεων έχει πολλά "λυσσάρια",διαλέξτε το δικό σας και πορευτείτε,χρησιμοποιήστε την δύναμη του μυαλού σας,τις εμπειρίες σας,γελάστε,χαρείτε..

Χαρείτε την ζωή είναι μια,χρήματα πάντα θα υπάρχουν,εμείς?

Καλημέρα..

Η αγάπη είναι βασίλισσα,φτιαγμένη να ζει στις καρδιές των ανθρώπων και όχι στη τσέπη..Όποιος μπερδεύει την έννοια της με το χρήμα,δεν την έχει νιώσει ποτέ..Καλημέρα

Πως πάμε εκεί που συναντιούνται τα σύννεφα με την θάλασσα? Κλείσε τα μάτια και είσαι ήδη εκεί..Κοίτα,αυτά τα υπέροχα χρώματα,ποιός άνεμος,ποιός θεός τα έβαλε εκεί? Είναι ο ήλιος,που αποχαιρετάει τον κόσμο..Πες καληνύχτα