Αλμύρα

  Σκάει το κύμα στην προκυμαία
  και εσύ ήσουν τόσο ωραία ακουμπισμένος πάνω στον πάγκο της αγοράς,
  δίπλα σου είχε απλώσει ένας γλάρος τα φτερά του και σε πιτσιλούσε κάθε πετραδάκι
  που έριχνα στο νερό της θάλασσας.
  Αλμύρα ακολουθούσε κάθε σου λέξη..
  Καλοκαίρι σε γνώρισα,καλοκαίρι σε έχασα.

  Έφυγε ο γλάρος,χάθηκες και εσύ
  Στο νησί των θησαυρών,εγώ χάνω τον δικό μου.
 


  Ποια θάλασσα,ποιος ωκεανός θα μου ξεπληρώσει τον πόνο
  Σε ποιο ακρογιάλι ξεπλένεις την αλμύρα των φιλιών μου.