Το ποίημα της Βροχής.

    Κοίτα,οι στάλες της βροχής χαιδεύουν το παραθύρι σου,
χορεύουν για χατίρι σου.

Μη τ'ανοίξεις....

   Θα βραχείς και δεν θα μπορείς να δεις την καθάρια φύση
Για σένα δίνει χρώματα και αρώματα

Βλέπεις?

 Μην κλείνεις τα παντζούρια σου,στάσου και κοίταξε..
Θα δεις κάποτε και εμένα..

Έρχομαι σαν σταγόνα βροχής,
-Καθαρίζω το βλέμμα σου
-Παίρνω μακριά την θλίψη σου..


Σε αποθαρρύνει η συννεφιά μου...

Μα εγώ σου φέρνω το Ουράνιο Τόξο στη πόρτα σου,

μην κλείνεις, υπόσχομαι ότι θα χρωματίσω την ζωή σου...

καληνύχτα