η Φυγή

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι αποχαιρετούν αγαπημένους με δάκρυα στα μάτια..
Ποτέ δεν ένιωσα την ανάγκη να δακρύσω σε μια φυγή, ίσως μόνο στην δική σου, ίσως ήταν όνειρο; 
δεν ξέρω αλήθεια.

Πάντα θα νιώθω τον πόνο της φυγής σου, αυτή με κρατάει ζωντανή, οι θύμησες και τα όνειρα μαζί σου, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πονάει μια φυγή σου..
Θα έπρεπε να με απασχολεί τόσο πολύ ;
Θα έπρεπε να πονάει τόσο;

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι αποχαιρετούν αγαπημένους χωρίς δάκρυα στα μάτια...
Ποτέ δεν ένιωσα τη ανάγκη να μείνω αδρανής σε μια φυγή, ίσως μόνο η δική σου με πόνεσε τόσο που με έκανε να δακρύσω για όλους τους ανθρώπους που χάσανε αγαπημένους..

Ήταν όνειρο η φυγή; Ίσως


Εγώ φεύγω ,στέρεψα