Στιγμές..

Στιγμές παγωμένες στον χρόνο..
  Τις σκέφτομαι και ανατρέχει ο νους σε εσένα μόνο.

Ποιο δρόμο πήρα?
Γιατί δεν βρίσκω πλέον τρόπο να γυρίσω στην αρχή.σαν καταραμένη τριγυρνώ σαν άλλη Αριάδνη μέσα στον λαβύρινθο που έχτισες για εμένα.

 Στιγμές ανέμελες θυμάμαι..
 Αισθήματα σαν βγαλμένα από παραμύθι,με γυρίζουν σε εξόριστους τόπους,γεμάτους αόρατες υπάρξεις και κούφια λόγια.
Αυτές οι σκέψεις με ωθούν να μην γυρίσω ποτέ σπίτι..Να μείνω σε αυτό τον ονειρικό κόσμο όπου όλα τα χτίζω κατά πως θέλω εγώ...Κανένας άλλος,ούτε εσύ

Αυτές τις ώρες όμως με θρέφει μόνο η δύναμη του μυαλού μου,το οποίο κόλλησε να τρέχει στην εικόνα σου,αυτόν τον δρόμο που πήρα τον ξέρω..
Αυτές τις στιγμές που μου χάρισες πέρασαν ανεπιστρεπτί,για χώρες μαγικές..
Κάπου τις χρωστούσες είπες και έφυγες..

Κρίμα,γέμισα πάλι αυταπάτες,οι σκέψεις με οδήγησαν να ποθώ ,να διεκδικώ ένα παιχνίδι χαμένο από την αρχή..

Κρυφή επιθυμία να σε δω..
Κρυφή ανάγκη να σου πω,λόγια που έμειναν μισά,τσακισμένα στον γκρεμό σου..
Χάρισε μου αυτές τις αναθεματισμένες στιγμές για να μπορέσω να ζήσω!
Άφησε με να σε αγγίξω,να ρουφήξω όλους τους φόβους σου..
Στιγμές,απλές στιγμές να σε αγαπώ

Καλησπέρα